Archive for apríl, 2009

Celebrity hunting in LA

28 apríl, 2009 · Flokkað undir Bandarikin

Nei, vid erum ekki ad deyja ur svinaflensu.

Nei, okkur var ekki raent af mafiunni og neyddar i kynlifsthraelkun.

Nei, vid vorum ekki skotnar nidur af gangsterum.

Nei, vid erum ekki bunar ad meika thad i Hollywood og erum ad gefa skitt i ykkur.

Thad er bara einfaldlega drulludyrt ad vera a netinu i Bandarikjunum og vid tymum thvi ekki, enda fataekir islenskir namsmenn a randyru ferdalagi.

Eg hef fae 20 minutur okeypis her svo eg hef thetta stutt (styttra en venjulega (vona eg)) og fyrir fram afsokun a thvi hvad thetta verdur liklega upptalningslegt blogg. Vonandi samt ekki mjog leidinlegt.

Eftir ad hafa kosid i Althingiskosningunum og skodad thad helsta i Sydney, kvoddum vid Tyson og heldum i 13 tima flugid okkar til LA. Oj, hugsid thid eflaust, hvernig gatu thaer lifad af 13 klukkutima flug? Sko, eg get sagt ykkur thad ad afthreyingarefnid sem Qantas Airlines baud uppa gerdi thad ad verkum ad 13 timar var einfaldlega ekki nogu langur timi til ad horfa a allt sem mig langadi ad horfa a, og samt var eg buinn ad sja helminginn af thvi sem thau budu uppa! Eg aetladi ekki ad trua thvi ad vid vaerum buin ad fljuga i 13 tima thegar vid lentum. Svo skemmdi heldur ekki hvad tjonustan og maturinn hja theim var godur. Faeri i 13 tima flug med theim hvenaer sem er. Oja.

I Los Angeles letum vid ekki deigan siga og gerdum fullt af randyrum hlutum.

Vid forum i allskonar skemmtitaeki og skodunarleidangra Universal Studios. Keyrdum medal annars upp og nidur Wisteria Lane, forum i gegnum Jurassic Park, skelltum okkur i russibana med Simpsons fjolskyldunni og laerdum um hvernig kvikmyndatrikkin eru framkvaemd.

Langthradur barnaeskudraumur minn vard svo ad veruleika thegar vid stigum inn i Disneyland. Thad er eins og ad stiga inn i allt adra verold! Verold aevintyra og gledi (klisjukennt en mjog svo satt) . Skemmti mer heilmikid a thvi ad upplifa aevintyri med Indiana Jones, hitta sjoraeninga karabiska hafsins, heilsa upp a Bangismon, Pluto og Mikka mus, vera ovart minnkud af Wayne Szalinski, og skjotast i gegnum himinhvolfid a ljoshrada (eda svona naestum). Thetta er sko klarlega uppahalds landid mitt, svona rett a eftir Islandi :)

U, u. Eg ma til med ad minnast a samgongukerfid i Los Angeles, bara svona til ad vera i samraemi vid fyrri bloggfaerslur minar. Bara til eitt ord yfir thad : OMURLEGT! Thad er svo omurlegt ad bara folkid sem a ekki efni a sinum eigin bil eda hefur ekki aldur til ad keyra bil notar thad, sem gerir thad ad pinulitid skuggalegum stad! Thad tok okkur 2-3 tima ad komast fra hostelinu okkar og a Hollywood Boulevard, og thad var hvorki mjog flokin eda long leid. Nei, nei, lestirnar eru bara svo ohemju haegar og madur tharf ad bida i minnst 20 minutur eftir naestu lest ef madur thurfti ad skipta um linu. Vid letum thad samt ekki a okkur fa og notudum thad daglega, enda ymsu ordnar vanar. A Hollywood blvd. saum vid Kodak Theater, Chinese Theater og Walk of Fame thar sem vid reyndum ad leita uppi uppahalds stjornunar okkar. Vid forum lika i tur um Beverly Hills. Bokudum reyndar adeins annan tur en vid heldum. Heldum ad vid hefdum bokad skodunartur um Beverlyhills, Melroseplace og oll helstu Manson-in og verslunargoturnar, en bokudum ovart tveggja tima celebrity homes tour, thar sem vid keyrdum um i tvo tima og reyndum ad sja hvar Britney Spears, Gwen Stefani, Justin Timberlake, Jacky Chan, Eva Langoria, Elizabeth Hurley, Michael Jackson, Jolie-Pitt, Tom Cruise, Paris Hilton, Miley Cyrus, Nicole Richie og margir margir fleira aettu heima. Hefdi verid halfgjor prumptur ef vid hefdum ekki verid med superaestum Taelendingum sem voru drepfyndnir. Aetludu alveg yfirum thegar hlidid ad husinu hans Micheal Jacksons opnadist, stukku upp og hropudu “Come out, Micheal, come out!” Vid hlogum okkur alveg mattlausar ad theim.

Thar sem vid saum engan fraegan i theim skodunarleidangri akvadum vid ad gera eina enn tilraun adur en haldid vaeri til Las Vegas og reddudum okkur mida til ad vera ahorfendur i kvoldthaettinum “Last Call” med Carson Daly. Thad var adeins of geggjad. Hofdum ekki hugmynd um hverjir myndu vera gestir hans (og thegar eg sa tha vissi eg reyndar ekkert hverjir thetta voru, eda ju, onnur var Eliza Duschku sem lek i Bring it on) en vid urdum heldur betur katar i kampinn thegar hljomsveitin “Black Kids” steig a stokk og for ad spila, thar a medal “I’m not gonna teach your boyfriend how to dance with you”. Adeins of geggjad! Held ad eg samt aldrei ad vera ahorfandi hja theim aftur thar sem eg hoppadi liklega adeins of mikid og dansadi a medan thau spiludu og skyggdi abyggilega a allar myndavelarnar. Ojaeja, thetta er hvortsem er bara svona “once in a lifetime”, ekki satt?

Las Vegas. Madur er ekki i minnsta vafa um hvar madur er nidurkominn thegar radir af spilakossum taka a moti manni a flugvellinum. Vid eyddum tvem dogum i ad skoda spilaviti og profa spilakassa, meira ad segja sma poker lika. Vid vorum samt mjog fljotar ad laera ad spilavitin vinna alltaf (jafnvel thegar thu vinnur eitthvad, tha kemuru samt ut i minus) og spiludum thess vegna mjog takmarkad. Ju, enda mjog svo fataekir islenskir namsmenn a randyru ferdalagi. Thad var samt afthreyging utaf fyrir sig ad skoda bara byggingarnar sem hysa thessi spilaviti. Enn thaer hallir! Thaer eru besta sonnun thess hvad spilavitin eru ad graeda a manni!

Thar sem Kristin litla er ekki ordin 21 ars tha komumst vid ekki inna neitt af klubbunum eda partyinum sem okkur var bodid i, thvi dyraverdirnir eru MJOG strangir a skilriki. Vid gatum samt stolist til ad hanga i spilavitunum og drekka bjor, ef eg keypti hann. Hittum margt merkilegt folk, medal annars gaur med tasu fettish (ja eg er ad tala um thessar 10 taer sem eru a fotunum). Hann var alveg storfurdulegur. Bidjandi um ad fa ad horfa a taernar a okkur. Okkur fannst thad eitthvad fyndid fyrst thannig vid leyfdum honum bara ad horfa a medan vid spjolludum. Aftur a moti thotti okkur thetta ekkert fyndid thegar hann var buinn ad stara i 10 minutur, farinn ad bidja okkur um ad hreyfa thaer, sja undir og fa ad thefa. Tha akvadum vid ad fordast hann. Var ordid frekar ohugnalegt, serstaklega thegar madur velti fyrir ser hvad hann var ad gera med hendurnar i vosunum.

Thegar vid vorum ad reyna ad fordast tasukallinn hittum vid a nokkra straka sem vid forum ad spjalla vid i sakleysi okkar. Thegar vid forum ad spyrja tha hvad their gerdu komumst vid ad thvi ad their voru hljomsveit og soloartist sem voru ad tura saman, eru a samning hja Universal, eru spiladir a MTV og soloartistinn er lika spiladur a Disney Channel. Oooooooog vid vorum ad hanga med theim! Hofdum samt aldrei i lifi okkar heyrt um tha, “Making April” og “Jimmy Robbins”. Hittum samt einn svia (thessir sviar eru i alvoru allsstadar!) sem sagdi ad Making April vaeri eitt ad uppaholdunum hans og hefdi hjalpad honum i gegnum unglingsarin. Thannig ad their hljota ad vera eitthvad fraegir. Eg aetla alla vega ad segja ad eg hafi verid ad hanga med fraegum rokkurum (poppurum) i Las Vegas.

Thad eru taeplega tvaer vikur i ad vid komum heim. Vid aetlum ad gera okkar besta a thessum tvem vikum til ad fa ekki svinaflensuna sem virdist vera ad trollrida ollu herna. Erum komnar med sotthreinsinn a loft og aetlum ad finna okkur ondunargrimur og jafnvel einangrunarloftkulur ef thaer eru ekki mjog dyrar :)

Nuna erum vid komnar i sveitasaeluna hja henni Gauju fraenku i Tennessee og verdum i afslappelsi her thangad til vid holdum a New York sem er seinasti afangastadur fyrir heimkomu. Thannig thetta er ad ollum likindum naest seinasta bloggid okkar! Grat grat..

Hlakka til ad sja ykkur a Islandi..

Dora the explorer

p.s. Eg googladi myndir af fraegu rokk/poppurunum sem vid hittum :

Ummæli (15) »

G’day Mate!

17 apríl, 2009 · Flokkað undir Astralia

Fra Vietnam la leid okkar til Astraliu, med stuttu stoppi i Hong Kong.  Annad skipti sem vid millilendum tar en akvadum ad smella okkur ut af flugvellinum i tetta skiptid og kikja adeins a borgina.  Ljosadyrd, skyjakljufar, fjorugt naeturlif og heill hellingur af enskumaelandi folki var svona tad helsta sem fyrir augu okkar bar tessa nott sem vid eyddum i Hong Kong.  Tilltum okkur a troppur med Kebab og virtum fyrir okkur mannlifid a adal djammgotunni.  Dora dro fram teikniblokkina og adur en langt um leid hafdi hun eignast heimilislausan addaanda sem kunni serstaklega ad meta tad tegar hun teiknadi hest fyrir hann.  Hann hljop samt i burtu eins og pila tegar eg aetladi ad taka mynd af teim saman. Fyndinn kall. Fyndin Dora.

Eftir taepan solarhring a ferd og flugi lentum vid i Perth og turftum ad gera grein fyrir ollum matvaelum, vatni, tremunum, dyrum, skit og drullu og ollu tvi sem gaeti ognad astrolsku lifriki. Vid komumst i gegn tratt fyrir oll grutskitugu fotin okkar sem eru lifriki ut af fyrir sig. 

Bob, Juliet og Nanna (vinafolk Halla og Thoreyjar, Doruforeldra), toku vel a moti okkur a flugvellinum og var mjog notalegt ad tala islensku vid annad folk svona til tilbreytingar.  Tau voru svo elskuleg ad sja um okkur yfir paskana og ekki skemmdi fyrir ad tau bjuggu a besta stad i borginni, alveg vid strondina!

Vid brolludum ymislegt tessa 5 daga sem vid vorum i Perth.  Kiktum m.a.  i dyragard tar sem vid saum og kloppudum kengurum og vombum, saum emu’s, koalabirni, lamadyr, kameldyr og allskyns furdufugla. Okkur finnst alveg merkilegt hvad dyrin herna i Astraliu eru allt, allt odruvisi en annars stadar a hnettinum, pinu eins og ad sja risaedlur fannst okkur.  Hofum reyndar ekki sed mikid af teim en… aej. 

Eftir ad hafa baedi sed og klappad kengurum tennan daginn var ekki annad haegt en ad leggja eina slika undir tonn. Smakkadist hun afbragds vel!

Paskadagurinn var sennilega sa ovenjulegasti sem vid Dora hofum upplifad. Voknudum i glampandi solskini, bordudum breskan paskamorgunmat, forum i breska thjodkirkju og sungum breska salma i Astraliu.  Eftir messu stungum vid okkur til sunds i sjonum, bordudum dyrindis lambalaeri og forum i utibio um kvoldid a polska mynd um helforina. 

Annan i paskum foru Bob og Juliet med okkur  nidur i Swan Valley, sem er dalur rett utan vid Perth tar sem eru god skilyrdi til landbunadar.  Heilu ferkilometrarnir af girnilegum vinthrugum, fallegum rosum, gomsaetum avoxtum og odru sliku.  Smelltum okkur baedi i vin – og sukkuladismokkun (sem var hreint ekki leidinlegt),  skodudum fallegan rosagard, Kings Park og toppudum daginn med tvi ad rekast a villtar kengurur sem var mjog skemmtilegt.

Sidasta daginn okkar i Perth tokum vid ferju ut a Rottnest Island sem er eyja rett utan vid borgina.  Eyjan er mjog falleg, tiltolulega litil, med fallegar strendur og FULLT af Quokkas! Quokkas eru litil dyr a staerd vid kaninur, likjast pinu naggrisum eda rottum (eins og nafn eyjunnar bendir til) en hoppa um allt eins og kengurur.  Frekar fyndin og skemmtileg dyr. Vid leigdum okkur hjol og hjoludum hringinn i kringum eyjuna. Stoppudum a einni strondinni, snorkludum og byggdum sandkastala. Tar sem vid tymdum ekki ad leigja girahjol, og eyjan talsvert haedott,  urdum vid ad gefa vel i tegar vid forum nidur brekku svo ad vid aettum betri sens a ad komast upp naestu brekku an tess ad reida hjolid.  Gekk tessi ahaettuleikur storafallalaust fyrir sig, fyrir utan tad eitt kannski ad Dora litla solbrann adeins i allri solinni.

Vid kvoddum Perth og okkar godu gestgjafa i fyrradag og flugum yfir til Sydney. Tar tok hinn astralski Tyson a moti okkur en hann er buinn ad vera svo elskulegur ad leyfa okkur ad gista hja ser ta daga sem vid erum her. Tyson er hermadur i astralska flotanum, i sersveit sem serhaefir sig i nedansjavaradgerdum eins og t.d. ad sprengja upp ovinaskip og sokkva kafbatum.  Spennandi vinna! Hann Tyson er nu samt oskop vinalegur og litur sko ekki ut fyrir tad ad vera vitund haettulegur.  Hann labbadi m.a.s. med okkur nidur ad hofn ad skoda operuhusid og Sydney harbour bridge ad kvoldi til sem var mjog tilkomumikid. Hann labbadi lika med okkur i gegnum The Rocks, sem er elsta hverfid i Sydney, og sagdi okkur sogur af skapbradum sjourum, lauslatum konum og limlestingum af ymsum toga. Akaflega spennandi!

Fyrir utan tad ad rolta um tessa fallegu borg og skoda mannlifid smelltum vid okkur til raedismannsins herna i Sydney, nyttum kosningarett okkar og postlogdum atkvaedin heim. 

Toskurnar thyngjast enn og pyngjurnar lettast af einhverjum storfurdulegum astaedum… Urdum nu samt katar i kampinn tegar vid uppgotvudum ad vid megum fljuga med 2×20 kilo heim en ekki bara 20 eins og vid heldum fyrst! :)

Aetli eg hafi tetta nokkud lengra ad sinni, turfum ad fara ad koma okkur heim til Tyson ad pakka nidur fyrir flugferdina okkar til Los Angeles a morgun. Litlir 13 timar, takk fyrir, og hellings timamismunur. Graedum naestum tvi heilan dag sem er nokkud nett!

Kaerar kvedjur fra, hinni mjog svo vinalegu, Astraliu!

Kristin G.

p.s. Einungis 23 dagar i heimkomu!

 

Ummæli (15) »

Hakon?

8 apríl, 2009 · Flokkað undir Kambodia, Vietnam

Jaeja, nu erum vid aftur komnar til Saigon i Vietnam. Thad var eitthvad notalega vinalegt vid ad fara a stad sem madur hafdi adur verid a. Ad vita vid hverju vaeri ad buast. Vid akvadum meira ad auka a heimilistilfinninguna og vera a sama gistihusi og seinast og komumst ad thvi ad eigandinn er enntha jafn yndislega malgladur og alltaf (er einmitt ad hlusta a hana nuna, babblandi endalaust a vietnomsku vid systur sina)

Rutuferdin fra Bangkok til Siem Reap var alls ekki slaem og ekki landamaerin heldur. Thurftum reyndar ad bida heillengi i rod eftir ad vegabrefin okkar yrdu stimplud. Sem hefdi reyndar alls ekki verid slaemt, ef vid hefdum ekki thurft ad vera med uturtrodnu og nydthungu toskurnar okkar a bakinu allan timann. Reyndar munadi litlu ad einn landamaeravordurinn hleypti Kristinu ekki i gegn. Hann trudi nefnilega ekki ad thessi krullukolla i vegabrefinu vaeri i alvoru hun.

Thad sem madur tok fyrst eftir i Kambodiu er faetaektin. Miinnti mig mikid a Laos, en thad sem gerir Kambodiu raunarlegri en Laos er eymdin. I Kambodiu er su mesta eymd sem eg hef skynjad a thessu ferdalagi. I stadinn fyrir illa klaedda betlara eru fatladir betlarar. I hjolastol, andlega throskaheft, vantar utlimi, eda bara afskraemd i framan, ymist ad betla eda reyna ad selja manni eitthvad. Tekur rosalega a mann ad reyna ad leida thetta framhja ser. Eftir allt tha getur madur ekki hjalpad theim ollum og oftar en ekki nota thau peninginn frekar i fjarhaettuspil eda fikniefni heldur en mat, eda thau fa hreinlega ekki ad halda peningnum fyrir sig.  

Alls stadar i SA-Asiu eru born ad reyna ad selja manni eitthvad eins og haug af postkortum, armbondum, bokum og skapaseglum. En i Kambodiu fannst mer aberandi ad thau virtust ekki hafa minnstu solugledi og veltu ut ur ser soluordunum eins og thau vaeru velmenni. Eins og thau vaeru heilatvegin. I Angkor Wat hittum vid einn litinn kauda, liklega ekki mikid eldri en thriggja ara, sem hafdi greynilega verid rett bunt af postkortum, kennta ad segja “postcard” og “one dollar” og svo sendur ut ad selja. Hann kom til okkar sagdi thad sem hann kunni, syndi okkur postkortin, missti svo ahugan a thessum ljotu postkortum (postkortin sem thau selja eru yfirleitt ekki mikid fyrir augad) og for i stadinn ad fela sig bakvid steina og bregda okkur. Vid lekum thann leik vid hann i liklega 10 minutur, honum og okkur til mikillar skemmtunar.

“One dollar” er liklega thad sem madur heyrir oftast a ferdamannastodum i Kambodiu. Krakkar ad reyna ad selja manni eitthvad og oftast fyrir einn dollara. Thad er pinu fyndid ad i fyrstu virdist kambodiski gjaldmidillinn vera bandariski dollarinn. Oll verd eru gefin upp i dollurum, a hotelum, veitingastodum, apotekum, alls stadar. Meira ad segja ef thu ferd ut i hradbanka faerdu bara dollara i hendurnar. Einu skiptin sem madur fekk riel (opinberi kambodiski gjaldmidillinn) er thegar thau thurfa ad gefa manni minna en dollara til baka, eins og a netkaffihusum.

Thad eina sem vid skodudum i Siem Reap var Angkor Wat. Aldagomul hof sem, i gegnum arin, hafa lent illa i skoginum, Raudu Khmerunum og stridum. Thad var mjog gaman ad skoda thau thvi thau voru vissulega mjog mikilfengleg. Byggd ur steini, margar haedir, morg hundrud fermetrar og hver steinn fagurlega utskorinn. Velti mikid fyrir mer hvar their fengu alla thessa steina. Hljota ad hafa fornad heilu fjalli til ad byggja thetta allt saman. Thau thau vaeru oll mikilfengleg, fannst mer eiginlega flottast hofid, Tah Prom, sem oftast er kennt vid Loru Croft thvi thar var hluti af myndinni Tomb Raider tekin upp. Thad var ad hluta til hrunid, eins og thau flest en thad var svo skemmtilegt hvernig thad sameinadist skoginum. Gaf thvi mikid frumskoga yfirbragd. Fannst halfpartinn eins og madur vaeri djupt inn i frumskogi, lengst fra ollum mannabyggdum og hefdi verid ad uppgotva thessar fornleifar. Eda mer hefdi lidid thannig ef thad hefdi ekki allt verid morandi i turistum tharna.

Thegar vid vorum ad bida eftir solin settist yfir Angkor Wat hitti eg gamla skondna konu. Hun het Cristina og var bresk, thott svo af hreimnum ad daema hefdi eg giskad a ad hun vaeri thysk. Hun var alveg storskrytin. Sagdist bara hafa bordad eina kokoshnetu a dag, seinustu thrjar vikur. Sagdi ad i einni kokoshnetu vaeri oll su orka sem madur thyrfti, oll vitamin, godar oliur og fullt af motefnum. Hun yrdi sko hvorki svong ne thyrst thad sem eftir vaeri dags. Maelti med thvi ad eg gerdi slikt hid sama. Sagdi ad madur thyrfti bara ad drekka kokosmjolkina og borda adeins af kjotinu og tha vaeri madur godur. Sagdi mer lika ad fyrst yrdu haegdirnar minar svartar thar sem kokoshnetan vaeri ad hreinsa likaman minn af ollum eiturefnunum sem hefdu safnast fyrir i honum utaf slaema matnum sem eg bordadi, en ad eftir nokkra daga yrdu thaer hvitar og hreinar. Hun sagdist baedi vera ad thessu til ad spara, thvi ein kokoshneta kostar bara einn dollara, og til ad undirbua sig fyrir yfirvofandi matarskort i heiminum. Hennar markmid var samt ad komast a thad andlega stig ad thurfa hvorki mat ne drykk. Hun sagdi ad 4000 manns i heiminum hefdi tekist thad, ad lifa an matar ne drykkjar i 20 daga. Vinur hennar vaeri Jogi og hann hefdi gert thad. Jaaa.. veit ekki alveg, svolitid a skjon vid allt thad litla sem madur hefur laert i naeringarfraedi. Hver veit samt, kannski ef madur virkilega naer ad tileinka ser “mind over body.”

Hun sagdi mer lika ad hun hefdi fluid fra Bandarikjunum til Taelands thvi thad hefdi verid reynt ad drepa hana thar. I fjolda morg ar hafdi hun verid ad senda pening til Bandarikjanna til ad byggja upp kristid samfelag og svo thegar hun for ad heimsaekja samfelagid 12 arum seinna komst hun ad thvi ad thau hefdu verid ad gabba hana og vaeru bara alls ekkert kristin og ad thau hefdu byrlad henni eitur, stolid af henni 2.5 milljon dollurum en hun hafdi nad ad flyja adur en thau myrtu hana. Thar med hofdu thau stolid ollum peningnum sem hun hafdi erft eftir manninn sinn heitinn svo hun thurfti ad fljuga til Englands eftir nokkrar vikur til ad na i eftirlaunin sin, svo hun gaeti svo haldid afram ad ferdast.
Hun sagdi mer lika fra halfgerdu astaraevintyri sem hun atti vid thritugan mann, a yfirgefinni strond a Taelandi. Mjog skondin kona.

Eftir Siem Reap forum vid til Phnom Penh, ein stysta en versta rutuferd til thessa, alla vega af minni halfu. Sama og engin loftraesting, drepandi hiti, lelegir vegir og umferdarteppur. Flotheld uppskrift til ad gera mann pirradann. Sem tokst.

I Phnom Penh forum vid ad skoda S-21 skolann/fangelsid og “the Killing Fields”. Mjog atakanlegt ad hugsa til alls folksins sem hafdi verid pyntad og drepid tharna. Mer fannst samt margt abotavant a thessum stodum serstaklega ef madur bar tha saman vid Auschwitch thar sem svipadir hlutir voru ad eiga ser stad. Thad vantadi mikid af upplysingum, S-21 var vid thad ad hrynja ofan a mann og rusl var utum allt.

Thad er eitt sem syrgir mig mikid vid sud-austur Asiu. Thau hafa enga umhverfisvitund og eru ad eydileggja sitt eigid land, sitt eigid heimili med otharfa mengun. Upplysingin er engin. Ekkert er sjalfsagdara fyrir theim en ad henda rusli utum gluggan a bil, ut i vegkannt, eda ut i a, eda vera med kveikt a okutaekinu sinu thegar madur er ekki ad nota thad. Vekur mann svolitid til umhugsunar, baedi um hversu heppin vid erum ad eiga hreina Island og hversu mikilvaegt thad er ad vernda umhverfid sitt, ad vernda natturuna. An hennar lifum vid liklega skammt. Madur hugsar liklega aldrei nogu oft um thad en eg er nokkud viss um ad eg eigi eftir ad hugsa oftar um thad thegar eg kem heim. Vondandi.

A Central market i Phnom Penh var Kristin naestum buin ad aettleida thvaer stelpur. Thaer voru betlarar og hun med sitt stora hjarta hafdi gefid theim nokkur riel sem hun atti til. En thaer foru ekkert thott hun vaeri buin ad gefa theim, nei nei, thaer eltu hana bara i stadinn og vaeldu um ad fa meira. Ad hun myndi kaupa handa theim bol, gefa theim dollara o.s.frv. Hun akvad ad profa ad kaupa handa theim kok, sem gaf henni sma fri fra theim, en thegar thaer voru bunar med kokid voru thaer komnar aftur a haelanna a henni. Thad var eiginlega ordid svolitid fyndid ad horfa a Kristinu labba um med thvaer litlar skitugar noldrandi stelpur a eftir ser.   

Vid erum liklega lelegustu bakpokaferdalangar i heimi. Vid erum aftur bunar ad troda toskurnar okkar ut af doti sem okkur fannst snidugt ad kaupa. Turfum liklega ad senda annad alika hlass heim og vid gerdum fyrir thvem manudum. Verst hvad postthjonustan herna i Vietnam er haeg. Postkort sem vid sendum thegar vid vorum her seinast eru sum hver fyrst ad skila ser nuna!

Uff, eg gaeti eflaust skrifad meira. Skrifad um havaeru frakkana, um hvernig eg lodrungadi Kristinu i svefni, um storhaettulegar tolvumys og hvernig Icelandair raendi okkur en eg nenni ekki ad skrifa meir og thid nennid eflaust ekki ad lesa meir.. i bili alla vega.

Annars vil eg bara oska ykkur gledilegra paska. Endilega bordid eitt auka paskaegg fyrir okkur Kristinu, thar sem eg held ad thad se litid um thau i Astraliu.

Yfir og ut,

Dora faceslapper..

Ummæli (11) »

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.