Kristín og Dóra skoða heiminn

Tad hefur heldur betur margt drifid a daga okkar sidan sidast og aetla eg ad reyna ad gera tvi eins god skil og eg mogulega get.

Sidasta daginn i Luang Prabang lobbudum vid upp i Phou Si hofid sem tronir yfir baenum. Keyptum tvo litla smafugla a leidinni upp til ad sleppa a toppnum og atti madur ta ad verda svaka heppin! Thegar toppnum var nad sleppti Dora baedi sinum og minum fugli tvi ad eg treysti mer ekki alveg i bardaga vid fuglinn minn sem var i meira lagi aestur i frelsid.  Eg hefdi to betur gert tad.

Fra Luang Prabang sigldum vid i tvo daga upp hid romada Mekong fljot med naeturstoppi i litlu thorpi sem heitir Pak Beng.  Siglingin var thaegilega afsloppud og hofdum vid nog ad virda fyrir okkur a leidinni eins og t.d. munka ad bada sig og bursta tennurnar upp ur anni (sem eg myndi nu lata vera), fila a rolti, berrossud born, skogarelda, veidimenn, adra slow-bata, speed-bata (sem virkudu mjog haettulegir og eru tad vist) og mjog fallegt landslag.  Vid lentum i Houay Xai, sem er litill baer vid landamaeri Taelands, um kvoldmatarleytid tann 5.mars.

Eftir godan naetursvefn, a mjog odyru hoteli, skradum vid okkur a skrifstofunni hja The Gibbon Experience. Kom i ljos ad tad hofdu ordid einhver mistok vid bokunina okkar sem vard til tess ad vid urdum ad fara degi seinna en planad var. Vid kipptum okkur nu ekkert upp vid tad heldur bokudum dagstur med indaelismanni ad nafni Loon. Eftir kvoldmat a Riverside restaurant, med utsyni yfir til Taelands, maettum vid Loon tessum aftur. Upplysti hann okkur ad hann hefdi fundid tvo unga drengi til ad fara med okkur i ferdina daginn eftir, og tad sem meira var ad teir aetludu allir ad skella ser a disko i odrum bae ta um kvoldid og var okkur bodid med. Ad sjalfsogdu tadum vid tad bod med thokkum og smelltum okkur ut a lifid i Laos.  Attum skemmtilagar samraedur vid ferdafelagana okkar ta Rhodri, fra Wales, og Elad, fra Israel a leidinni i Tuk-Tuknum og skaludum i Beer-Lao villt og galid.  Diskoid var fyndin upplifun og skemmti vid okkur serstaklega vel vid ad fylgjast med danstoktum innfaeddra, en teir minna einna helst a gamla konu i gongugrind sem er ad vada eldhaf a tanum.  A slaginu tolf var okkur ekid aftur a ferdaskrifstofuna tar sem Loon baud upp a viski og seinkadi brottfor daginn eftir um 2 tima um leid.

Vid komum okkur med herkjum  fram ur ruminu morguninn eftir og drifum okkur ad hitta strakana a ferdaskrifstofunni. Tar beid okkur tessi lika fini pick up sem ok okkur a skemmtilegan morgunmarkad. Tar saum vid thurrkada buffalohud, buffalofaetur, kyrhausa, fiska, graenmeti og margt fleira. Eftir ad hafa birgt okkur vel upp af mat (to hvorki buffaloskinni ne fotum) heldum vid ferd okkar afram.  Naesta stoppistod var fallegur foss inni skogi tar sem vid syntum og soludum okkur i yndislega fallegu umhverfi. Loon grilladi svo fyrir okkur dyrindis fisk sem vid renndum ad sjalfsogdu nidur med Sticky-rice og nog af allskonar laufblodum sem eg kann ekki skil a.

Eftir matinn bra eg mer bak vid runna, sem vaeri nu ekki frasogufaerandi nema fyrir tad ad runnin godi skyldi mer ekki jafn mikid og eg helt i fyrstu. Adur en eg vissi af kom heil hersing af litlum innfaeddum strakum gangandi framhja og snarstoppudu tegar teir sau mig. Tar sem adgerdin var tess edlis ad ekki var haegt ad hysja upp um sig og haetta i midju kafi  var litid annad ad gera i stodunni en ad klara daemid og thykjast vera alveg sama to ad 10 peyjar vaeru actually ad benda a mig, beygja sig og teygja til ad fa sem best utsyni yfir botninn a mer. Thegar eg hafdi svo loksins lokid mer af brosti eg til teirra og heilsadi: Sabadi, um leid og eg gekk i attina til teirra hlaejandi. Teir stukku i burtu a ljoshrada, logandi hraeddir vid hvitu stelpuna sem akvad ad tefla vid pafann a bak vid runna i skoginum teirra. Tegar eg svo deildi sogunni med Loon og hinum krokkunum sagdi Loon okkur ad strakarnir hefdu aldrei adur sed hvitt folk. Frabaer fyrstu kynni! Eftir stutta stund voru teir to allir komnir til okkar nidur ad vatninu og urdu vitni ad hverjum tofrunum a eftir odrum; Elad akvad ad laga kaffi a primus og teir stukku allir haed sina af hraedslu tegar eldurinn kviknadi, eg reyndi ad lata Doru taka mynd af mer med teim en teir voru svo hraeddir tegar eg kom nalaegt teim ad tad var eiginlega ekki haegt, eg spreyjadi a mig solarvorn fyrir framan einn og hann rak upp skadraedisoskur. Teim fannst samt rosalega gaman ad hlusta a I-podinn minn og fyludu serstaklega vel Kaninuna med Salinni og Hustler baby med godvinum okkar af strondinni.   A leidinni heim komum vid vid i Mong-Minoritythorpi tar sem okkur tokst ad graeta litinn strak aftvi ad hann var svo hraeddur vid okkur. Thvilikt huggulegar eda hitt to heldur.

Um kvoldid akvadum vid oll ad smella okkur a cooking-class med Loon heima hja yfirmanninum hans, Big-Boss. “Laerdum” ad elda bambus supu og Fish-Lap sem eru ekta Lao matur.  Dora var sett yfir supudeildinni enda serlegur ahugamadur um supur af ollum gerdum, strakarnir voru latnir mauka hraan fisk i morteli og eg fekk tad krefjandi verkefni ad rifa laufblod i salat. Fish-lapid var med ogirnilegri mat sem vid hofum sed matreiddan: Byrjudum s.s. a tvi ad flysja allt kjotid ad fiskinum, mauka tad saman vid chili, hvitlauk og gras af ymsum gerdum. A medan saud Big-Boss innyflin ur fisknum og hellti svo ollu jukkinu saman vid fiskinn og maukadi enn meira. A tessum timapunkti var Lap-id farid ad minna iskyggilega mikid a drullukoku. Vid huggudum okkur to vid tad ad tetta gaeti verid allt i lagi tegar tad vaeri buid ad steikja tetta. En nei, tetta var svo bara etid hratt og skolad nidur med nog af Beer Lao og Lao-Lao(sem er syndsamlega vont heimabrugg).

Voknudum alveg eiturhressar morguninn eftir og skundudum a Gibbon skrifstofuna tar sem okkur var synt skondid kynningarmyndband um verkefnid og ymis oryggisatridi. Eftir tad tok vid 2 tima ferd inn i Bokeo frumskoginn a frekar frumstaedri rutu. Vid lentum i hop med 4 astrolum og hollensku pari. Vid gengum svo i 3 tima ennta lengra inni skoginn i steikjandi hita og sol. Vorum ordin vel sveitt og treytt tegar vid loksins komumst a afangastad og gatum skolad af okkur svitann i fossi inn i midjum skogi. Eftir badid klaeddum vid okkur i oryggisbeltin fyrir aparolurnar. Tad var ekki laust vid sma hnut i mallanum hja okkur stollum tegar vid renndum okkur i fyrsta skipti i 100 m haed um 300 m vegalengd yfir frumskoginn! En tad var samt geggjad! Tvilikt flott utsyni yfir skoginn og algjor bonus ad sleppa vid ad labba i 4 tima og ad renna ser i aparolu i 2 minutur i stadinn! A naest sidustu linunni adur en vid komum i trehusid okkar lenti eg i sma ohappi. Hafdi ekki farid alveg nogu hratt og festist a linunni, ennta svona 20 metra fyrir ofan fasta jord. Min for i sma panikk hangandi tarna i loftinu vitandi ekkert hvad eg aetti ad gera og adur en eg vissi af hekk eg ofug i rolunni, med faeturna upp i loft! Tarna var Dora elskan farin ad tala upporvandi til min og segja mer ad tetta vaeri allt i lagi og ad eg myndi ekki deyja. Eftir heila eilifd, ad mer fannst, fost a linunni nadi Tjaly, einn guide-inn,  i reipi og einn astralinn dro mig inn. Eftir tetta atvik var eg ekkert mjog spennt fyrir ad renna mer en ofundadi Doru af hennar roleri-i :).

Turinn var samt mjog skemmtilegur og virkileg upplifun ad sofa i trehusum, med rottum,  inn i midjum frumskogi i 100 metra haed! Dora var dugleg ad fara med krokkunum i skodunarleidangra um skoginn en eg reyndi ad halda mig sem mest fra rolunum og eg gat eftir atvikid goda. Vid saum samt enga apa en heyrdum i fullt af dyrum, full mikid i sumum to. Dora reyndi ad hraeda e-n fugl sem hafdi plantad ser i treid okkar med vasaljosinu sinu, en honum fannst tad ekki alveg nogu hraedilegt og helt afram ad syngja fyrir okkur alla nottina. A milli tess sem vid renndum okkur a milli trjatoppanna, gengum vid um skoginn, bordudum godan mat, spjolludum saman og fengum illt i mallan. S.s. sidasti dagurinn einkenndist af uppkostum og nidurgangi naer allra i hopnum, utan Doru ofurkonu og Klas hins hollenska. Eg slapp to mjog vel midad vid astralina, en einn teirra bokstaflega hne nidur a midri leid og vard manni ekki alveg um sel. Leidsogumennirnir toludu mjog takmarkada ensku to ad teir vaeru algjorar snullur og var tad hrein heppni ad hann Klas vaeri sjukrathjalfari og tvi med einhverja laeknismenntun. Vid komumst to oll a leidarenda seint og um sidir, nokkud heil a holdnu (klessti reyndar allhressilega a 2 tre tann daginn og brenndi mig a morgum stodum a kaplinum, eins og Dora benti mer rettilega a, eg hefdi betur sleppt andskotans fuglinum). Allavega klarlega upplifun sem vid munum muna alla tid!

Nuna erum vid komnar yfir til Taelands og erum ad upplifa arid 2552 i Chiang Mai.  Aetlum ad taka tvi rolega her i nokkra daga og smella okkur svo a eyjarnar i sudur Taelandi i tan, party og kofun!

Kvedjur ur solinni, Stina Fina

Dora the Explorer bidur ad heilsa! :)