Kristín og Dóra skoða heiminn

Eftir tvaer erfidar rutuferdir erum vid loksins komnar til Luang Prabang.

Fyrsta rutuferd var fra Hanoi til Vientiane. Hun tok um 20 tima : 

Vid vorum pikkadar upp af hotelinu okkar af gaur a motorhjoli sem ferjadi eina i einu a ferdaskrifstofu. Hef aldrei verid jafn hraedd a motorhjoli. Hann var ekki neitt i likingu vid elsku Nam eda Huy, heldur bara brjaladur okumadur sem keyrdi a ofsahrada a moti umferd ef honum likadi. 
  
Fra ferdaskrifstofunni tokum vid litla 14 manna rutu ad rutustodinni sjalfri. Thad gekk mjog haeglega og einkenndist mest af thvi ad vera stopp i umferdarongthveiti,  liggja a flautunni og keyra naestum motorhjol nidur.

A rutustodinni forum vid uppi stora og staedilega rutu. Vid Kristin vorum heppnar og fengum badar saeti, hlid vid hlid meira ad segja. En adrir voru ekki svo heppnir. Herna er nefnilega ekki til neitt sem heitir full ruta. Nei nei, thegar saetin klarast tha eru bara dregnir fram kollar sem eru settir a midjan ganginn og teppi svo madur geti bara setid a golfinu.  Og svo er bara trodid inn eins mikid af folki og hugsast getur.  Reyndar toku engir turistar i mal ad sitja a kolli eda golfinu (Ein bresk gella reifst mjog mikid til ad fa almennlegt saeti), en vietnomunum virtist ekkert thykja edlilegara en ad hlammast a golfid i rutunni, eda troda ser thrir i tvo saeti.  Get ekki imyndad mer ad thad se thaegilegt i 20 tima

Reyndar vorum vid ekki alla 20 timana upp i rutunni. Thad tok nefnilega rumlega 3 tima ad fa vegabrefsaritun til Laos. Theim tekkst nefnilega einhvernveginn ad gera mjog einfaldan hlut MJOG flokinn.  

Fyrst thurftum vid ad vera stimpladar utur Vietnam, thad kostadi 20.000dong (rumlega 1 dollari). Svo thurftum vid ad rolta ad Laos landamaerunum sem voru vona kilometer fra. Thar beid okkur martrodin.  Litill gangur med nokkrum afgreidslugluggum og alltof mikid af folki, sem beid i thvogu (her er ekkert til sem heitir rod). Fyrst thurftum vid ad bida hja glugga nr.13 og reyna ad fa eydublod til ad fylla ut. Svo thurftum vid ad komast aftur i rodina fyrir glugga nr.13 og fa umsoknina okkar um vegabrefsaritun afgreidda. Thetta eitt tok hatt i 3 tima thvi thad var bara einn madur ad sja um ad afgreida. Thegar hun hafdi loksins verid afgreidd, fengum vid litinn mida sem vid turftum ad fara med i glugga nr.14 og greida fyrir vegabrefsaritunina og fengum tha annan mida sem vid thurftum ad fara med aftur i glugga nr.13 (og ja aftur bida i rod), afhenda midana og fa vegabrefin okkar asamt arituninni. Tha var bara eftir ad fara i glugga nr. 12 og fa thad stimplad. Sem gekk otrulega fljott fyrir sig midad vid ad hja thessum glugga vaeri mesta rodin thvi tharna voru allir vietnamanir sem thurfa ekki vegabrefsaritun, bara stimpil.

Sem se, ekkert mal!

Vorum ordnar nett pirradar a thessum thronga gangi, klesstar upp vid folk i alltof thungu lofti og hita. Nadum samt ad komast i gegnum thetta an thess ad aesa okkur neitt.. klapp klapp.. Reyndi ekkert sma mikid a tholinmaedina skal eg segja ykkur.

Vid akvadum ad vera ekki lengi i Vientiane og forum raunar daginn eftir ad vid komum. Ekki ad thad se neitt slaemt ad vera i hofudborg Laos, vid vildum bara frekar eyda meiri tima i Luang Prabang. Thannig ad vid keyptum okkur VIP rutumida til Luang Prabang og vid tok 10 tima rutuferd.

Rutan sjalf var adeins skarri heldur en su  sem vid hofdum verid i adur. VIP-id folst i thvi ad vid fengum mat (steikt hrisgrjon ad sjalfsogdu), vatn, aelupoka og vorum bara 10 tima a leidinni. Thegar madur er i rutu sem fer svona “hratt” yfir a svona haedottum og bugdottum vegum, er mjog gafulegt ad vera med aelupokann tilbuinn, serstaklega ef thu bordadir hrisgrjonin og vatnid. Thad voru margir i kringum okkur sem nyttu thessa poka til hins ytrasta en vid sluppum badar vid thad.

Eg er vaegast sagt anaegd med ad vera her i Luang Prabang og ad vera ekki a leidinni i rutu a naestunni. Baerinn er mjog thorpslegur og frekar romantiskt yfirbragd a honum. Mikill grodur, engin hahysi, (i mestalagi tveggja haeda hus) litil umferd (og skipulagdari og hljodlatari), appelsinugulklaeddir munkar a rolti um allt med solhlifarnar sinar, fidrildi flograndi a hverjum blomarunna, og yndislega afslappad andrumsloft yfir ollu.

Eg vaknadi upp fyrir allar aldir ( um 6 leytid) til ad kikja a morgunmarkadinn (Stina letiblod nennti thvi ekki og svaf bara :). A leidinni thangad var eg stoppud hvad eftir annad af stelpum og konum ad reyna ad selja mer fornir til ad gefa buddah eda mat til ad gefa munkunum, sem eg gerdi ekki. Laet heimamennina um thad, en Laos buar eru vist frekar truad folk.

A morgunmarkadnum var adallega matur i bodi, asamt nokkrum skartgripu og naerbuxum. Herna flokkast allt sem er med vodva (sama hversu litlir their eru) undir mat og thad helst selt lifandi.  Haenur, fiskar, froskar, smafuglar (sem voru einn munnbiti) og hamstrar voru medal thess sem haegt var ad kaupa spriklandi.  Svo var audvitad mikid urval af grjonum, graenmeti, fersku (flugnaetnu) kjoti, thurkudu kjoti og tilbunum mat sem madur keypti i poka eda i bananalaufbladi. Eg labbadi lika fram a eitt thurkad dyr sem eg kann ekki nafn a en thad leit svolitid minsklega ut, svona bladna af mink og hundi og eg heyrdi einhvern leidsogumann segja ad thetta vaeri eitthvad i aett vid thvottabjorn. Veit ekki alveg, thad var alla vega langt fra thvi ad vera girnilegt.

Vid forum lika a naeturmarkadinn herna sem er an efa einn sa flottasti markadur sem eg hef farid a hingad til. Hann var reyndar bara med handvinnuvorur, en allt var bara svo flott! Mig langadi i alvoru ad kaupa allt, og samt er eg nu ekki mikil handavinnu unnandi.  Sjol, slaedur,  rumteppi, bordrenningar, dukar og koddaver, allt ur vondudum vefnadi med fingerd og falleg munstur eda utsaumi. Svo var mikid urval af myndum, ljosakronum, kaffi, silfurskartgripum, bangsum, veskjum, bolum og tuskubokum. Allt gert af heimamonnum. Vid toludum badar um ad thetta vaeri klarlega stadur sem maedur okkar aettu ad kikja a.. Eg nadi ad hemja mig ad mesta,  se til hvad gerist i kvold. Akvad ad sofa a flestu thvi sem mig langadi ad kaupa..

Herna er alveg steikjandi hiti allan daginn, madur svitnar lika a kvoldin thegar solin er sest og  madur situr a loftkaeldum veitingastad (eda alla vega svitadyrid eg). Vid gerum ekki annad en ad svolgra i okkur avaxtasjeika og sleikja ispinna.. sem er svo sem ekki slaemt.. :)

A morgun eigum vid batsferd til Pak Beng og thadan til Huay Xai thar sem vid eigum bokadar tvaer naetur i trjahusunum i “the Gibbons Experience”, sem er eitthvad apatengt verkefni og er vist mjog gaman. Alla vega hlakka eg til :D

Verd ad haetta, atti ad hitta Kristinu fyrir halftima i Skandinaviska bakariinu sem selur ALVORU bakaris mat! Audvitad.. nordurlondin klikka ekki.. mmm..

Thangad til naest,

sabadi

Dora sveitta :)